Monokorfball to od wielu lat wersja stosowana przede wszystkim w nauce gry, w której udział biorą najmłodsi adepci korfballu. Dla nich intuicyjnymi są: atak na kosza przeciwnika i obrona własnego kosza przed rzutami przeciwnej drużyny. W tej wersji każdy zawodnik może grać na całym boisku, bo te nie jest podzielone na strefy a jego wielkość jest dostosowana do wieku i umiejętności graczy. Właśnie dzięki temu, że na małym boisku dużo się dzieje, mimo iż równocześnie występuje tylko ósemka zawodników (dwa czteroosobowe zespoły), niektórzy przepowiadają tej wersji świetlaną przyszłość.
Najstarszą kategorią wiekową, w której prowadzi się rozgrywki w monokorfballu w Polsce jest kategoria kadetów (U15). Jest to związane przede wszystkim z ujednoliceniem z rozgrywkami międzynarodowymi i chęcią wyłonienia najlepszych zawodników do reprezentacji Polski na Mistrzostwa Europy U15, które w odróżnieniu innych międzynarodowych turniejów od początku są rozgrywane właśnie wg zasad monokorfballu. Z uwagi na presję rozdźwięk pomiędzy różnymi europejskimi federeacjami, od edycji ME rozgrywanych w Jadwisinie, europejskich czempionat składa się z dwóch turniejów: korfballu (ósemki) i właśnie monokorfballu. Gdy turniej zawitał do Wrocławia (w 2026 r.) mistrzem w monokorfballu została reprezentacja Polski(!).
Gra w monokorfball gra się zarówno w hali jak i na zewnątrz (na trawie). W przypadku tej odmiany nie wyróżnia się większego boiska w przypadku gry na zewnątrz. Standardowo jest to boisko 30 x 15 metrów. W czasach pandemii turnieje mogły się odbywać, rozgrywano je na świeżym powietrzu. Okazało się że w przypadku „mono” różnice były bardzo małe. Tak rozgrywano m.in. Mistrzostwa Europy U15 w 2021 r. oraz wybrane turnieje dzieci i młodzieży w ramach Pucharu PZKorf.
