O korfballu

pr4 80x30

Korfball to jedyna na świecie koedukacyjna gra zespołowa, w której zawodnicy obojga płci grają w jednej drużynie (poza wyjątkowymi sytuacjami nie rozgrywa się meczów z udziałem zawodników tylko jednej płci). Wiele elementów gry w korfball podobnych jest do tych występujących w koszykówce, piłce ręcznej a nawet siatkówce. Jeśli już mamy porównywać korfball do innych dyscyplin to najbliżej mu jednak do popularnego w niektórych krajach netballu. 
 
o-korfballu01Wbrew pozorom korfball nie jest nową dyscypliną. Gra powstała na początku XX wieku, kiedy to nauczyciel wychowania fizycznego z Amsterdamu Nico Broekhuysen, na potrzeby swoich podopiecznych zaadoptował grę, którą podpatrzył w 1902 roku w południowej Szwecji. Do dziś dyscyplina stworzona przez Broekhuysena pozostaje jedyną na świecie zespołową grą, która z założenia jest koedukacyjna.

Zespół składa się z ośmiu osób: czterech mężczyzn i czterech kobiet, z czego dwie pary z danej drużyny rozpoczynają grę w strefie obrony, a dwie pary w strefie ataku. Jest to bardzo ważna zasada: bez odpowiedniego ustawienia zawodników na boisku nie da się bowiem poprawnie rozpocząć gry.

Punkty zdobywa się wrzucając piłkę (o wymiarach piłki nożnej) do kosza umocowanego na 3,5 metrowym słupie. Co dwa punkty (czyli dwa prawidłowe trafienia), niezależnie która drużyna je zdobędzie, następuje "zmiana" podczas, której zawodnicy zamieniają się strefami (połowami boiska) i z obrońców stają się atakującymi, zaś atakujący stają się obrońcami. 

Gra jest bezkontaktowa. Nie dozwolone jest przepychanie, a nawet wyrywanie piłki z rąk przeciwnika, co na pierwszy rzut oka już odróżnia korfball od innych dyscyplin. Podobnie jak zasada, która mówi że nie wolno przemieszczać się z piłką, ani kozłować co oznacza, że ruch bez piłki i ciągłe próby uwolnienia się od przeciwnika to elementy które zdominowały grę dzięki czemu jest ona dosyć szybka.
Podczas gry zawodnicy muszą wykazać się umiejętnością nagłego przyspieszenia tempa akcji, spostrzegawczością, dobrą koordynacją ruchową, zdolnością do przewidywania zachowań przeciwnika oraz uwalniania się od obrońcy. W korfballu nie ma miejsca na tzw. “gwiazdorstwo”. Indywidualne umiejętności jednego zawodnika nie decydują o zwycięstwie. Korfball to gra wyjątkowo zespołowa

Do kosza mogą rzucać zawodnicy strefy ataku z całej połowy boiska w której się znajdują oraz gdy nie są (w momencie oddawania rzutu) w pozycji bronionej. Aby punkt zdobyty po rzucie nie został zaliczony na podstawie pozycji bronionej, obrońca musi stać z wyciągniętą ręką w kierunku rzucającego oraz musi znajdować się pomiędzy koszem a rzucającym, stojąc twarzą do atakującego. Musi być przy tym aktywny, tzn. musi próbować zablokować rzut (jednocześnie nie może wybijać piłki z rąk, może tylko "zbijać" piłkę w locie tj. gdy ta opuści ręce rzucającego).

Korfball zaprezentowano na Igrzyskach Olimpijskich w 1920 roku w Antwerpii. Od tego czasu zainteresowanie dyscypliną znacznie się zwiększyło i dziś w korfball gra się w ponad sześćdziesięciu krajach na całym świecie - grają m.in. największe sportowe potęgi takie jak: Stany Zjednoczone, Rosja, Anglia, Niemcy, Chiny, Brazylia i Australia, choć największe sukcesy w korfballu osiągają: Holandia, Belgia, a ostatnio Tajwan.

W korfball gra się najczęściej w hali (w zależności od kraju, w Polsce od października do maja) oraz na powietrzu (w pozostałej części roku). Mogą grać osoby o różnym poziomie predyspozycji sportowych. Wiele osób ceni sobie to hobby ze względu na fakt, że jest to doskonały sposób na utrzymanie formy ale i poznanie ciekawych ludzi. Społeczność korfballowa organizuje wiele turniejów towarzyskich, w tym także w tych mniej popularnych odmianach: plażowej i wodnej

© 2014 Polski Zwiazek Korfballu  |  Korfball.pl

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.